ERMENEK KÖMÜRLERİNİN GENEL ÖZELLİKLERİ ve SOMA, TUNÇBİLEK, ELBİSTAN KÖMÜRLERİ İLE KARŞILAŞTIRMA

 


1️ Jeolojik Konum ve Havza Özelliği

  • Bölge: Karaman ili Ermenek ilçesi ve çevresi
  • Tektonik birim: Toroslar’ın Orta Toroslar kesimi
  • Havza tipi:
    • Karasal, çek-ayır (pull-apart) / tektonik kontrollü intramontan havza
    • Aktif faylanma ile gelişmiş kapalı–yarı kapalı gölsel sistemler

2️ Stratigrafi (Kömür Taşıyan Birimler)

Ermenek kömürleri esas olarak:

🔹 Miyosen Yaşlı Karasal Tortullar içinde yer alır

Genel istif (alttan üste doğru):

  1. Konglomera – kumtaşı
    • Akarsu kökenli
    • Havza tabanını oluşturur
  2. Kiltaşı – silttaşı – marn
    • Göl ortamı
    • Kömür damarlarının ana taşıyıcısı
  3. Linyit (kömür) damarları
    • Bataklık–delta ortamı
    • Sık sık kil ve marn ara katkılı
  4. Üstte kireçtaşı / volkanoklastik seviyeler
    • Göl evresinin kapanışı

3️ Kömür Damarlarının Özellikleri

📌 Damar Yapısı

  • Damar kalınlığı:
    • Genellikle 0,5 – 3,0 m, yer yer daha kalın
  • Devamlılık:
    • Yanal yönde kesintili
    • Faylanma nedeniyle bloklu yapı

📌 Kömür Türü

  • Linyit – düşük dereceli taşkömürü geçişi
  • Yer yer yarı bitümlü karaktere yaklaşan seviyeler rapor edilmiştir

4️ Petrografik ve Kimyasal Özellikler

🔬 Petrografi

  • Maseraller:
    • Vitrinit baskın
    • Liptinit yer yer belirgin
    • İnertinit düşük–orta

⚗️ Kimyasal Özellikler (ortalama aralıklar)

  • Alt ısıl değer:
    👉 ~3.500 – 5.000 kcal/kg
  • Nem:
    👉 Orta
  • Kül:
    👉 Orta–yüksek (kil/marn ara katkıları nedeniyle)
  • Kükürt:
    👉 Genelde düşük–orta (0,5–2 %)

5️ Oluşum Ortamı (Sedimantolojik Yorum)

  • Bataklık–göl geçiş ortamı
  • Sığ gölsel alanlarda:
    • Yüksek bitkisel üretim
    • Durgun, oksijence fakir koşullar
  • Tektonik aktivite → hızlı çökelme
    • Kömür ile kil/marn ardalanması sık görülür

6️ Yayılım Alanları

Ermenek kömürleri:

  • Ermenek merkez çevresi
  • Kazancı – Güneyyurt – Pamuklu yöresi
  • Ermenek Çayı ve yan kolları boyunca uzanan:
    • Küçük, parçalı linyit sahaları şeklinde yayılım gösterir

Türkiye’nin Soma veya Afşin-Elbistan gibi geniş havzalarından farklı olarak yerel ve sınırlı rezervli sahalardır.


7️ Madencilik Açısından Değerlendirme

Avantajlar

  • Yüzeye yakın damarlar
  • Yerel enerji kullanımı için uygun

Sınırlamalar

  • Damar süreksizliği
  • Faylanma ve jeoteknik sorunlar
  • Yüksek kül nedeniyle termik santral ölçeğinde sınırlı kullanım

8️ Kısa Özet

  • 📍 Yaş: Miyosen
  • 📍 Ortam: Karasal – gölsel – bataklık
  • 📍 Kömür türü: Linyit (yer yer daha olgun)
  • 📍 Yayılım: Ermenek ve yakın çevresi, parçalı sahalar
  • 📍 Ekonomik ölçek: Yerel / sınırlı

İstersen:

  • 📊 Ermenek kömürlerini Soma, Tunçbilek, Afşin ile karşılaştırmalı tablo,
  • 🗺Şematik jeolojik kesit,
  • 🔥 Ermenek kömürüyle küçük ölçekli termik santral uygunluk analizi
    hazırlayabilirim.

Ermenek kömürlerini Soma, Tunçbilek, Afşin ile karşılaştırmalı tablo

Aşağıda Ermenek – Soma – Tunçbilek – Afşin-Elbistan kömürleri için jeolojik, petrografik ve madencilik açısından karşılaştırmalı ve teknik bir tablo bulacaksınız. (Türkiye linyit havzaları için kabul gören literatür aralıkları esas alınmıştır.)


🔍 Karşılaştırmalı Kömür Özellikleri Tablosu

Özellik

Ermenek (Karaman)

Soma (Manisa)

Tunçbilek (Kütahya)

Afşin-Elbistan (K.Maraş)

Jeolojik yaş

Orta–Geç Miyosen

Orta–Geç Miyosen

Orta Miyosen

Geç Miyosen – Pliyosen

Havza tipi

Dar, tektonik kontrollü intramontan

Geniş, aktif çökmeli graben

Graben tipi

Çok geniş, sakin çökmeli gölsel havza

Oluşum ortamı

Göl–bataklık, tektonik etkili

Bataklık–delta–göl

Göl–bataklık

Sığ göl–bataklık (devasa turba alanı)

Kömür türü

Linyit – yer yer sub-bitümlü geçiş

Yüksek kaliteli linyit

Orta kaliteli linyit

Çok düşük kaliteli linyit

Damar kalınlığı (ortalama)

0,5 – 3 m (kesintili)

5 – 30 m

3 – 10 m

10 – 60 m

Damar sürekliliği

Düşük

Yüksek

Orta–yüksek

Çok yüksek

Rezerv büyüklüğü

Küçük – yerel

Orta–büyük

Orta

Çok büyük (Türkiye’nin en büyüğü)

Alt ısıl değer (kcal/kg)

3.500 – 5.000

4.500 – 6.000

3.500 – 4.500

1.000 – 1.500

Nem (%)

Orta

Orta

Orta–yüksek

Çok yüksek (%45–55)

Kül (%)

Orta–yüksek

Orta

Orta–yüksek

Yüksek

Kükürt (%)

0,5 – 2,0

0,8 – 1,5

1,0 – 2,5

0,7 – 1,2

Baskın maseral

Vitrinit

Vitrinit

Vitrinit

Vitrinit + huminit

Madencilik yöntemi

Yeraltı / küçük açık işletme

Yeraltı + açık ocak

Yeraltı + açık ocak

Açık ocak

Kullanım alanı

Yerel ısıtma, küçük santral

Termik santral (Soma A-B)

Termik santral

Büyük ölçekli termik santral

Jeoteknik risk

Yüksek (faylı, parçalı)

Orta

Orta

Düşük

Ekonomik ölçek

Yerel

Ulusal

Ulusal

Stratejik


🧭 Jeolojik Yorum (Özet Karşılaştırma)

🔹 Ermenek

  • Tektonik olarak en karmaşık
  • Damarlar ince ve süreksiz
  • Kalite iyi ama rezerv küçük
  • Yerel enerji kaynağı

🔹 Soma

  • Türkiye’nin en dengeli linyiti
  • Yüksek kalori + iyi süreklilik
  • Yeraltı madenciliği açısından zor ama ekonomik

🔹 Tunçbilek

  • Soma’ya göre daha düşük kalite
  • Damarlar düzenli
  • Uzun süredir işletilen klasik havza

🔹 Afşin-Elbistan

  • Dünyanın en büyük linyit havzalarından biri
  • Kalorisi çok düşük
  • Ancak rezerv büyüklüğü sayesinde termik santral için vazgeçilmez

⚖️ Kısa Sonuç

  • En kaliteli kömür: Soma
  • En büyük rezerv: Afşin-Elbistan
  • Jeolojik olarak en zor saha: Ermenek
  • En dengeli işletilebilirlik: Soma – Tunçbilek
  • Stratejik enerji havzası: Afşin-Elbistan
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ermenek Havzası’nın Genel Jeolojik Özellikleri

A. Ilgar, T. Esirtgen, B. T. Bozkurt ve S. Demirkaya

MTA Dergisi (2020) 163: 51-81

Orta Toroslar’da Ermenek’in GB’sında yer alan ve KB-GD doğrultusunda uzanan Ermenek Havzası yaklaşık 42 km uzunluğa ve en geniş yerinde 17 km genişliğe sahiptir. Aladağ ve Bozkır birliklerine ait kayaçlar Ermenek Havzası’nın Oligosen öncesi temelini oluşturur. Havzanın açılması ve gelişimi başlıca KB-GD doğrultulu normal ve oblik faylar tarafından kontrol edilmiştir. Havza geometrisi ile havza taban topoğrafyası da bu fay sistemlerinin kontrolünde gelişmiştir.

Ermenek Havzası’nda temel kayaçları üzerinde yer alan ve altta gölsel karbonat kayaçları ile üzerine gelen gölsel kırıntılı kayaçlar Gedik vd. (1979), Demirtaşlı vd. (1986) ve Demirel (1989) tarafından Yenimahalle formasyonu adı altında tanımlanmış ve haritalanmıştır. Ancak alttaki karbonat kayaçlarının sahip olduğu litoloji özellikleri, yaşı, stratigrafik konumu ve üzerine gelen gölsel kırıntılı kayaçlar ile olan uyumsuz sınır ilişkisi bu karbonat kayaçlarının üstteki gölsel kırıntılı çökeller öncesinde oluştuğunu 58 ve deformasyon geçirdiğini ortaya koymaktadır. Dolayısıyla Yenimahalle formasyonu iki formasyona ayrılmış ve alttaki karbonat kayaçları Ilgar (2002) tarafından Pamuklu formasyonu adı altında tanımlanmıştır.

Ermenek Havzası’nın GB’sında sınırlı alanlarda yüzeylenen Pamuklu formasyonunun tip kesit yeri Pamuklu (Cenne) kömür sahasında Merkez Kömür İşletmesi eski kömür ocağı ve çevresidir. Formasyona ait diğer yüzeylemeler Asar Dağı B’sında ve Tepebaşı köyü G’inde yayılım göstermektedir.

Stratigrafik istifte temel kayaçları üzerinde uyumsuz olarak yer alan Pamuklu formasyonu Yenimahalle formasyonunun kırıntılı kayaçları tarafından açısal uyumsuzlukla üzerlenir.

Pamuklu formasyonu başlıca çakıltaşı, kumtaşı, çamurtaşı, kireçtaşı ve marn ardalanması ile kömürden oluşur. Pamuklu formasyonu temel kayaçları üzerinde birkaç metre kalınlıkta, polijenik kökenli ve matriks destekli, yarı yuvarlak yuvarlak çakıllı, açık kahve renkli çakıltaşları ile başlar. Çakıltaşları üzerinde birkaç metre kalınlığa ulaşan kahve-gri renkli kumtaşları yer alır. Düzlemsel tabakalı kumtaşları üste doğru çamurtaşı-marn ardalanmasına geçer. İstifte bu çamurtaşı seviyeleri arasında ve yanal devamında ekonomik olarak işletilebilen kömür çökelleri bulunur. Kömür oluşumları 3-6 m arasında değişen kalınlıklara sahiptir. Kömürlü zonlar arasında 40-50 cm kalınlıkta, ince tabakalı kireçtaşı-marn ardalanması yer alır. İstif üste doğru ince-kalın tabakalı, kirli beyaz, pembe, bej, krem renkli yer yer yaprak fosilleri içeren killi kireçtaşlarına geçer. Yaprak fosillerinin yanısıra Planorbis gibi tatlı su gastropodları da karbonat kayaçları içinde yer alır.

Ermenek Havzası’nın GB’sında paleoyükseltiler arasında dağınık olarak gözlenen Pamuklu formasyonu, çökelim sırasında ve sonrasında gelişen tektonizmadan önemli ölçüde etkilenmiştir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Geological Methods in Mineral Exploration and Mining / Roger Marjoribanks

Baz metal yataklarının uzaktan algılama ile belirlenmesine bir örnek: Hakkari güneyi…

Çatalçam (Soma-Manisa) Au-Pb-Zn-Cu cevherleşmesinin jeolojik, mineralojikpetrografik ve sıvı kapanım özellikleri

ALACAKAYA (ELAZIĞ) MERMERİNDE GULEMAN OFİYOLİTİNİN MUCİZESİ

Tectonic Triggers for Postsubduction Magmatic-Hydrothermal Gold Metallogeny in the Late Cenozoic Anatolian Metallogenic Trend, Türkiye