Türkiye Porfiri Bakır Yataklarının Türleri
ve
Genel Özellikleri
Batı Tetis-Avrasya Kuşağı içinde yer alan Türkiye, Geç Kretase ile Geç Miyosen arasında NeoTetis Okyanusu'nun kapanması sırasında meydana gelen dalma, çarpışma ve çarpışma sonrası olaylar sonucu oluşan çok sayıda porfir bakır yatağı içermektedir. Bu porfir sistemleri ve bunlarla ilişkili epitermal ve skarn yatakları, Doğu Pontidler'deki gibi yay paralel kuşakları boyunca ve Batı Anadolu Bölgesi (BÖB) ve Güneydoğu Anadolu Orojenez Kuşağı'ndaki (DÖB) gibi yay enine genişlemeli arazilerde yer alan dalma ve dalma sonrası magmatik kayaçlarla ilişkilidir.
Porfir yatakları, magmatik yay (Pontidler, Ege ve Bitlis-Zagros dalma), kıtasal çarpışma sonrası çarpışma sonrası ortamlar (Pontidler, BÖB, DÖB), Orta Anadolu Kristalin Kompleksi ve genişlemeli yay ortamında (BÖB) oluşmaktadır. Porfir bakır sistemleri kuzeyde Geç Kretase'de başlar ve güneye doğru genellikle gençleşir; burada doğu Pontidler, Batı Antarktika Yarımadası (WAP) ve Güneydoğu Asya Orojenez Kuşağı (SEAOB)'nda Geç Kretase ve Eosen metalojenik dönemleri bir arada bulunur. Yaklaşık 83 ila 70 milyon yıl arasındaki yaşların baskınlığı, Pontidler ve SEAOB'deki Geç Kretase magmatizmasının son aşamalarıyla büyük ölçüde örtüşmektedir. Mevcut yaşlar, bu kuşaklardaki porfir bakır sistemleri için epidositeyi ve sınırlı bir oluşum dönemini göstermekte olup, Türkiye'nin metalojenik evrimiyle karşılaştırılabilir niteliktedir. Türkiye genelinde süreksiz kuşaklardaki Eosen porfir sistemleri, çarpışmalıdan çarpışma sonrası süreçlere kadar olan süreçleri yansıtmaktadır.
Porfir kuşaklarındaki bilinen porfir yataklarının sayısı, erozyon seviyesiyle ilişkilidir. Bu nedenle, daha az bilinen porfir içeren magmatik kuşaklar, bunların açığa çıkması için çok sığ veya çok derin kabuk seviyelerini gösterebilir. Monte Carlo simülasyonunda keşfedilmemiş yatakların sayısına ilişkin tahminler, tenör ve tonaj modelleriyle birleştirildiğinde, Pontidler, Batı Antarktika Yarımadası ve Güneydoğu Asya Orojenez Kuşağı'nda bilinen porfir yataklarının yoğunluğunun, dünyanın dört bir yanındaki iyi araştırılmış bölgelere göre daha düşük olduğu ortaya çıktı. Bu durum, Pontidler, Batı Antarktika Yarımadası ve Güneydoğu Asya Orojenez Kuşağı'nda keşfedilmemiş yatakların bulunma olasılığının yüksek olduğunu göstermektedir.
Türkiye, çok sayıda eski ve yeni keşfedilmiş porfiri bakır
yatağı/prospekti içermektedir. Bunlar arasında porfir Cu, porfir Cu-Mo, porfir
Cu-Au ve porfir Au alt tipleri yer almakta olup, dört tektono-magmatik ortamda
yaygın olarak bulunmaktadır: Pontidler, Karakaya kompleksi, Tavşanlı ve Afyon
zonlarını içeren Batı Anadolu bölgesi (BAD), Orta Anadolu kristalin kompleksi
(ÇAD), Orta Anadolu volkanik bölgesi (ÇAD) ve Güneydoğu Anadolu orojenik kuşağı
(GDÖ). Bu yataklar, Geç Kretase ile Geç Miyosen arasında NeoTethys Okyanusu'nun
kapanması sonucu oluşan uzun bir dalma, çarpışma ve çarpışma sonrası olaylar
sonucunda oluşan volkanik, plütonik ve volkano-plütonik kompleksler tarafından
barındırılmakta veya bunlarla ilişkilidir. Toplam 66 porfir yatağı/prospekti ve
oluşumuna ait mevcut bilgiler ve veri tabanı kitabın ilgili bölümünde Tablo
8.4'te listelenmiş ve bu yatakların mekansal dağılımı Şekil 8.7'de
gösterilmiştir.
KAYNAKLAR
https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-02950-0_8

Yorumlar
Yorum Gönder